Η χρονιά που ο Χριστός γεννήθηκε δυο φορές

  Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε, και ας μου φαίνεται πως πέρασε καιρός. Θυμάμαι πάντως πως απασχολημένος με τις υποχρεώσεις και τα τρεχάματα μου, ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν τα Χριστούγεννα. Και όχι μόνο αυτό, οι γιορτινές μέρες κύλισαν γρήγορα και, μέχρι να πεις κύμινο, έφθασε παραμονή πρωτοχρονιάς. Ήταν πρωί όταν χτύπησε η πόρτα…

Ελλάδα 2018. Ο συλλέκτης

Τον βλέπω κάθε πρωί. Δέκα λεπτά περίπου πριν από τις οκτώ. Καθισμένο στην άκρη, παράμερα στο τρίτο πλατύσκαλο, στη μέση περίπου της μεγάλης πέτρινης σκάλας που βρίσκεται στο τέρμα του δρόμου. Αδύνατος, με ανάστημα μάλλον ψηλό. Δεν θα έπαιρνα και όρκο όμως, αφού ποτέ δεν τον είδα όρθιο. Και, τώρα που το σκέφτομαι, δεν τον…

Μήπως έχει μόρβα το παιδί;

Η ιατρική είναι σπουδαία αλλά ψυχοφθόρα επιστήμη. Πρώτον διότι σε φέρνει συνεχώς απέναντι στον ανθρώπινο πόνο. Τον σωματικό και τον ψυχικό. Και δεύτερον διότι πρέπει συχνά να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Σε διάφορα επίπεδα και με πολλούς τρόπους. Μια διέξοδος που βοηθά να ξεφεύγεις είναι το χιούμορ. Θα σας διηγηθώ στη συνέχεια ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα….

Η χρονιά που ο Χριστός γεννήθηκε δυο φορές

Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε, και ας μου φαίνεται πως πέρασε καιρός. Θυμάμαι πάντως πως απασχολημένος με τις υποχρεώσεις και τα τρεχάματα μου, ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν τα Χριστούγεννα. Και όχι μόνο αυτό, οι γιορτινές μέρες κύλισαν γρήγορα και, μέχρι να πεις κύμινο, έφθασε παραμονή πρωτοχρονιάς. Ήταν πρωί όταν χτύπησε η πόρτα του…

Όταν τα μάτια αληθινά μιλούν

Ένα 24ωρο ‘’μεγάλης’’ εφημερίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο, σήμαινε τα χρόνια εκείνα τα δικά μου τουλάχιστον, κοσμοσυρροή. Βλέπεις οι πανεπιστημιακές κλινικές λειτουργούσαν σαν μαγνήτης στον κόσμο, ενώ το ρυθμιστικό κέντρο (παλαιό σύστημα κατανομής ασθενών μέσω κεντρικής επιλογής), έστελνε χωρίς να αναρωτηθεί αν υπήρχε δυνατότητα. Υπήρχαν φορές όπου μια κλινική, έμοιαζε σαν να ήταν .. βομβαρδισμένη και…

ταξίδι ηθελημένο στον άλλο κόσμο

Η νεαρά νοσοκόμος, μπήκε πρωί – πρωί στο γραφείο των εξωτερικών παθολογικών ιατρείων και με πλησίασε. Γιατρέ μου, θέλω μια χάρη. Εσύ είσαι υπεύθυνος σήμερα έτσι δεν είναι; Δεν ήταν ανάγκη να ρωτήσει, ήταν σίγουρο πως είχε φροντίσει να μάθει από πριν, χρειαζόταν όμως μια προεισαγωγή. Να μου το φέρει με το μαλακό.  Ήξερε πως…

Η ψώρα και η ανημποριά

Ο μπάρμπα Σωτήρης τα είχε τα χρόνια του. Μαζί τους και όσα σέρνουν πίσω τους τα γερατειά. Σαν να μην του έφταναν όμως όλα τα άλλα,  κάνα χρόνο τώρα και περισσότερο, η ζωή του έγινε κόλαση. Και μέρα με την ημέρα όλο και χειρότερα. Μήνες είχε ο γέροντας να κοιμηθεί. Να ξεκουραστεί λιγάκι. Με κόπο…

Ο ασκός του … Αιόλου και ο πυρετός της Μάλτας

  Ο νεαρός κύριος, είκοσι δυο ετών αν καλοθυμάμαι, ήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του μεγάλου νοσοκομείου, ημέρα εφημερίας. Τον βασάνιζε ένας βήχας και πυρετός. Στην αρχή πονούσα και στα πλευρά είπε, και έδειξε δεξιά και πίσω στην πλάτη. Αλλά μου πέρασε. Τώρα δεν πονάω αλλά μουσκεύω στον ιδρώτα γιατρέ. Από πότε άρχισαν όλα αυτά, τον…

Η μνήμη της Χρυσούλας

Ήταν κάπου προς το τέλος της δεκαετίας του 70. Στην πανεπιστημιακή κλινική ενός μεγάλου νοσοκομείου της πρωτεύουσας. Εκεί εργαζόμουν τότε, νεαρός γιατρός, και εκεί ένα πρωί, γνώρισα την Χρυσούλα. Θα ήταν δεν θα ήταν 15 χρόνων. Την έφεραν οι δικοί της για θεραπεία από το χωριό. Δεν το θυμάμαι πια το όνομα του, κάπου στα…