Ιωαννης Καφεζας

Ήταν μια φορά και ένα καιρό; Ή τα αληθινά αίτια της κρίσης;

In Πολιτική on Μαρτίου 5, 2013 at 7:58 μμ

CORROSION MARINE

Η οικονομική κρίση, κατά την φτωχή  μου γνώμη, δεν είναι η αρχή και το τέλος των δεινών του Έλληνα. Είναι το τελευταίο στάδιο μιας σειράς εκπτώσεων που ήρθαν σιγά – σιγά, σαν το σκουλήκι και την σκουριά να εγκατασταθούν στην πατρίδα μας και να την σαπίσουν.

Φταίμε, θα αναρωτηθείτε;

Ναι, φταίμε, και ας μην δικαιολογιόμαστε. Γιατί στην διάρκεια των δεκαετιών που πέρασαν, είδαμε να συμβαίνουν πράματα και θάματα. Που καταρράκωσαν θεσμούς όπως η δικαιοσύνη και η δημοκρατία και αξίες όπως η ανθρωπιά, η οικογένεια, η εντιμότητα, η λεβεντιά και το φιλότιμο.

Τα παρακολουθήσαμε όμως αδιαμαρτύρητα.

Και όχι μόνον. Πολύ συχνά επιβραβεύσαμε τους ένοχους που επί σειράν ετών ασχημονούσαν.

Γιατί;

Δεν θα σας προσθέσω όμως και άλλες σκοτούρες με βαρύγδουπες αναλύσεις.

Δεν θα αναφερθώ σε ατομικές ή συλλογικές ευθύνες.

Θα σας πω μόνο μια ιστορία, όπως έκανε και ο μακαριστός Χριστόδουλος. Με την ελπίδα να χαμογελάσετε λίγο.

Και ποιός ξέρει; Εμείς οι Έλληνες βρεθήκαμε πολλές φορές στα δύσκολα. Και τα ξεπεράσαμε.

Ικανοί για Εφιάλτες και Κερκόπορτες. Ικανοί και για Παρθενώνες.

Ήταν που λέτε μια φορά και έναν καιρό ένας χωρατατζής χωριάτης που σκέφτηκε να σκαρώσει ένα χουνέρι στον Δεσπότη. Πήρε λοιπόν σέρνοντας τον γάιδαρο του και πήγε στην πόλη.

Δέσποτα μου, σου έφερα τον γάιδαρο μου  γιατί θέλει να γίνει παπάς, είπε.

Φρύαξε μόλις  τον άκουσε ο Δεσπότης.

Τι είπες  μωρέ θεομπαίχτη;

Έξω βρε!

Έξω από δω τρισκατάρατε.

Έξω να μη σε αφορίσω!

Εντάξει, εντάξει  Δέσποτα μου, μην κάνεις έτσι.

Μην φωνάζεις και σού ρθει κάνας κόλπος, είπε ο χωριάτης.

Δεν γίνεται, δεν γίνεται. Είναι ανάγκη να χαλάς  την ζαχαρένια σου;

Κρίμα μόνο γιατί αυτός εδώ – και έδειξε την ουρά του γαϊδάρου που ήταν στολισμένη με φλουριά – το πίστεψε  πως θα τον χειροτονήσεις και  φρόντισε να φέρει και το πεσκέσι  του.

Και πιάνοντας  το καπίστρι έστριψε να φύγει.

Μεσολάβησε  μια στιγμή αμηχανίας.

Μόνο μια  στιγμή όμως γιατί μετά ο Δεσπότης φώναξε:

‘’Για στάσου βρε ευλογημένε, για φέρ’ τον  να τον ξαναδώ’’!

Ο χωριάτης γύρισε τον γάιδαρο πίσω.

Λοιπόν, είπε ο Δεσπότης. »Παράξενα πράγματα.

Αυτός  εδώ από μπροστά γαϊδουροφέρνει αλλά από πίσω παπαδοφέρνει».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: